به نظرت آدم موفق کیه؟

خیلی وقت پیش نبود که تو ماشین با دوستام شروع به بحث راجع به تقریبا هر چیزی کردیم. تو راه برگشت از انزلی بودیم و برای  اینکه مسیر رو کوتاه کنیم شروع کردیم در مورد مسائل مختلف گپ زدن. یکی از سوالایی که اونجا از من پرسیده شد این بود: به نظرت آدم موفق کیه؟ 

اون موقع بود که تازه فهمیدم که این سوال چقدر مهمه و چقدر بده که تا الان با دقت بهش فکر نکرده بودم. اون موقع سعی کردم با یکی دو دقیقه فکر به یک جواب سریع برسم. روشم هم حذف گزینه بود. خب من مطمئن بودم استیو جابز به نظرم موفق نیست. بیل گیتس هم همینطور. سومین نفری که به ذهنم رسیدن ریچارد استالمن بود. استالمن موفقه. پس جواب من به این سوال شد ریچارد استالمن.

اما بعد از این بحث نسبتا کوتاه با دوستام بود که تازه بحث من با خودم شروع شد. واقعا آدم موفق کیه؟ چرا من تا الان به این فکر نکرده بودم؟ اونم همچین سوالی که شاید یکی از مهمترین سوال‌هایی باشه که هر آدمی باید تو اوایل دهه بیست بهش جواب بده.

اشتباهی که خیلی از ما میکنیم اینه که اجازه میدیم الگوی موفقیت رو آدمای مختلف، رسانه‌ها و همایش‌ها برامون ترسیم کنند. از نظر پدر مادرم من موقعی موفقم که یک درآمد ثابت و ماهیانه نسبتا خوب و بیمه و ساعت کاری صبح تا عصر داشته باشم. از نظر فامیل احتمالا من وقتی موفقم که بتونم ماشین مدل بالا داشته باشم. از نظر دوستام و همکارام من وقتی موفقم که یه پروژه بزرگ انجام بدم. از نظر تعداد زیادی از آشناها و همکارها و همکلاسی‌های قدیم هم احتمالا وقتی موفقم که بتونم که یه کسب و کار نسبتا موفق راه اندازی کنم. 

من اگه به هرکدوم از معیارهای موفقیتی که تو پاراگراف بالا لیست کردم برسم احتمالا یه دسته‌ای از من راضی میشن. هر کدومشون یه عده رو خوشحال میکنه و یه عده رو دلسرد. اما سوال واقعی اینه که کدومشون من رو خوشحال میکنه؟

سوال سختیه. اما تا وقتی جوابش رو ندونیم هر حرکتی ممکنه یه حرکت غلط باشه. من اگه ندونم مقصدم کجاست نمیدونم باید از کدوم جاده حرکت رو شروع کنم. اوضاع وقتی بدتر میشه که مقصد اشتباهی رو انتخاب کنم. اون موقع مسیری رو میرم که قطعا به خوشحالی منجر نمیشه و در عمل بخشی ار عمرم رو حروم کردم.

به نظرم برای اینکه بتونیم معیار موفقیت خودمون رو پیدا کنیم تو مرحله اول باید شجاع باشیم:

۱. شجاعت دست کشیدن از شرایط فعلی

این تکنیکیه که من خیلی بهش علاقه دارم. وقتی که گیجم و احساس خوبی از شیوه شب کردن روزهام ندارم از همه چیز دست میکشم. اگر کارمند باشم یه هفته مرخصی میگیرم یا استعفا میدم و سعی میکنم با تمام نیرو خودم رو از روزمرگی بکشم بیرون و به خودم بیکاری مطلق بدم. برای من هیچ چیزی اندازه بیکاری مطلق باعث نمیشه که بتونم افکارم رو جهت دهی کنم و به ذهنم نظم بدم. مزیت دیگه‌ی بیکاری مطلق اینه که باعث میشه ناخودآگاه برای پر کردن روزاتون اون کاری رو بکنید که بهش علاقه دارید. و اینجوری خودتون رو بهتر بشناسید.

۲. شجاعت نه گفتن

باید به مدلهای موفقیتی که بقیه برامون ترسیم کردند نه بگیم و این اصلا کار آسونی نیست. وقتی از یه کاری با شرایط خوب صرفا به این دلیل که خوشحال نیستید استعغا میدید باید هفته‌ها به آدمای مختلف جواب پس بدید. وقتی به یه نفر میگید مدیرعامل یه شرکت بودن چیزی نیست که من دنبالشم باید منتظر دیدن پوزخند و نگاه عاقل اندر سفیهش باشید.

۳. شجاعت پذیرفتن اشتباه رفتن راه تا به الان

من دوستای زیادی دارم که برای کاری که میکنند ساخته نشدند. ویژگی‌ای که تو تمام این دوستام مشترکه اینه که ترس از پذیرفتن شکست و شروع دوباره دارند. البته کار آسونی هم نیست. شجاعت زیادی لازمه که من قبول کنم مثلا ۶ سال گذشته راه اشتباهی رو میرفتم. راهی رو میرفتم که راه من نبوده. این یعنی باید قبول کنم که باید برگردم به جایی که ۶ سال پیش بودم و از ابتدا شروع کنم. کار خیلی سختیه. اما اگر اینبار راه درست انتخاب شه قطعا خوشحالی رو به همراه داره.

بعد از اینکه مطمئن شدیم به اندازه کافی شجاع هستیم، وقتشه که خودمون رو بشناسیم و بفهمیم چی خوشحالمون میکنه.

امیدوارم همه‌ی ما تو رسم مدل موفقیتمون موفق باشیم. فقط یادمون باشه که مهم نیست این مدل چجوریه و چه شکلیه. مهمترین نکته اینه که این مدل رو خودمون رسم کنیم. اگر تو کشورمون جو استارت‌آپ وجود داره و همه آدما دنبال کارآفرین شدن هستند،‌ دلیل نمیشه کارآفرینی من رو هم خوشحال کنه. اگر همه دوستای من به هر دلیل دنبال جور کردن پول و خرید یه ماشین مدل بالان،‌ دلیل نمیشه ماشین خوب داشتن من رو هم خوشحال کنه. اگر یه کار ثابت و امنیت شغلی چیزی که پدر و مادرم از من توقع دارند،‌ دلیل نمیشه این من رو خوشحال کنه. اجازه ندیم بقیه مدل خوشحال مارو ترسیم کنند. فقط همین 🙂

7 پاسخ به “به نظرت آدم موفق کیه؟”

  1. الهام گفت:

    چرا من توقع داشتم خیلی مطلبتت طولانی تر باشه ولی نبود؟؟؟؟😔😔😔😔

  2. تمدن گفت:

    سلام
    چیزی که من دیدم این بوده که اکثر آدم‌هایی که موفق بودند فقط از نظر بقیه موفق بودند. یعنی واقعا طرف کارش درست بوده اما وقتی از خودش می‌پرسی می‌گه که «نه بابا من خیلی اوضاعم خرابه». اصلا بحث شکسته‌نفسی و این حرف‌ها نیست.
    الان خودت یا چندتا از دوستای اطرافت رو نگاه کن! آدم‌های موفقی هستید اما من که بعید می‌دونم تا ۱۰ سال آینده بخواین یه همچین چیزی رو قبول کنید و باور داشته باشید. شاید اگر ۲ سال پیش یه آدمی مشابه چیزی که الان «هستی» رو بهت نشون می‌دادند می‌گفتی عجب آدم موفقیه! بک‌پکینگ داره؛ فریلنسره؛ اون چیزایی که می‌خواد رو خودش توسعه می‌ده و …. یعنی خودت اینا رو می‌گفتیا! اما الان که خودت توی این موقعیت قرار گرفتی ازش راضی نیستی!
    نمی‌دونم این قضیه چرا اتفاق می‌افته و تنها توضیحی که براش دارم اینه که ما آدم‌ها خیلی دنبال «کمال» هستیم و کمال هم چیزیه که هیچ وقت قرار نیست بهش برسیم. چون اگر قرار بود برسیم دیگه اسمش این نمی‌شد…

    • آرش خوئینی گفت:

      سلام
      کاملا باهات موافقم (البته به غیر از اون بخشی که گفتی من موفقم :دی ) ماها همیشه برای خودمون یه هدف داریم که وقتی بهش میرسیم احساس میکنیم خب که چی؟ بعدش؟ نمیدونم دلیلش کمالگرایی ماست یا اینکه هدفی که میذاریم اشتباهه. اما قطعا باید یکی از این دوتا باشه.
      این چیزی که تو گفتی یه قدم بعد از چیزیه که من تو این پست نوشتم. به نظرم ما باید اول دقیقا بفهمیم که میخوایم چیکار کنیم و چند چندیم. و بعد از اینکه هدف رو انتخاب کردیم شروع کنیم به اینکه یاد بگیریم با وضعیتمون خوشحال باشیم (که چه کار سختیه…).
      به نظرم یه چیزی که باید تو خودمون تقویت کنیم اینه که از مسیر لذت ببریم. مثلا من اگه هدفم اینه که دانشگاه قبول شم باید یاد بگیرم که از درس خوندن برای کنکور لذت ببرم. اینجوری تو بدترین حالت هم من یک سال کاری رو کردم که ازش لذت میبردم :)‌

    • سیف گفت:

      خیلی با این حرفت موافق نیستم (افتادم رو دور مخالفت با تو؟ :دی) ، به نظرم اینکه یه نفرو دیگران موفق بدونن ولی خودش خودشو موفق ندونه پس موفق نیست ، اگه تو ایران همچین چیزی رو زیاد می بینیم به خاطره اینه که اینجا آدما زیادی واسه حرف دیگران زندگی می کنن و اکثر اینایی که ما بهشون می گیم موفق کسایی هستن که واسه حرف بقیه دارن زندگی می کنن ، به نظرم آدم از کار و روش زندگیش لذت ببره موفقه ، کسی هم که لذت ببره (لذت واقعی ، مثل بچه ای که از جریان آب زیر پاش لذت می بره) نمی زنه تو سر مال ، وقتی من ِ نوعی می گم اوضام خرابه پس حتماً یه جای کار می لنگه ، اصل رضایت درونیه است ، وقتی تنن باوم میاد مینیکس رو می نویسه معلومه از شوق آموزش داره لذت می بره ولی استاد ملکیان شما تا بوده داشت می گفت میخوام استادی رو بزارم کنار ، خود من شیوه زندگی درست درمونی ندارم ولی الآن مدت کوتاهیه سرگرم کار های مورد علاقه ام هستم (الگوریتم ، ریاضیات و …) احساس رضایت می کنم و در حال حاضر خودمو موفق می دونم کاری هم به نظر بقیه ندارم.
      درسته که به کمال شاید نرسیم ولی من حرفم اینه تو راهی که مال خودمون باشه صد در صد و ازش لذت می بریم اگه حرکت کنیم با افتخار این لذت رو فریاد می زنیم ، یکی که واقعاً شاد باشه شادیشو پنهان نمی کنه .
      من کشاورزای زیادی رو دیدم که از زندگیشون لذت می برن خانواده ساده و شادی هم دارن . در عوض کامپیوتری های زیادی رو هم دیدم که از زندگیشون لذت نمی بردن (یا با رشته اشون مشکل داشتن ، یا با کد نویسی ، یا با بی پولی و …).
      به نظرم “دست کشیدن از شرایط فعلی و شجاعت” که آرش گفت مهم ترین عواملی هستن که می تونن رضایت درونی بیارن
      کسی چه می دونه شاید خوشبختی و احساس رضایت از زندگی تمدن تو این باشه که نقاش شه ، شاید من بهترین کار واسم اینه که برم چوپان شم ، هر چی شجاعتی که آرش گفته بیشتر باشه بهتر میشه این راه ها رو کشف کرد و بر عسک هر چی ترس بیشتر باشه (خانواده می خوان اونجوری بشم ، زنم میخواد بهم افتخار کنه ، دوستام بگن فلانی با عرضه است پول در میاره و …) راه های زندگی بیشتر خودشون رو پنهان می کنن کما اینکه تو جامعه فعلی اگه نگاه کنی معمولاً راه هایی که می بینیم اینجورین “برم خارج یا نرم؟” در صورتی که هزار راه دیگه علاوه بر این دو راه وجود داره که ترسامون باعث شده نبینیمشون

  3. Shamim گفت:

    مطلب خوبی بود ممنون =)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

android application Google I/O HomeBrew ImageMagick Material Design mobile PogressBar RecyclerView splash TEDxKish ux آموزش اندروید الوین تافلر اندروید اپلیکیشن برنامه نویسی برنامه نویسی اندروید برنامه‌نویسی برنامه‌نویسی اندروید تداکس کیش تعمیر تغییر سایز عکس با ترمینال خلاصه کتاب دانش داده دانشگاه دانشگاه ایده‌آل دزد دیتا ساینس رشته مهندسی کامپیوتر ریکامندرسیستم سیستم‌های توصیه‌گر فری‌لنس لپتاپ متریال دیزاین معرفی کتاب موج سوم نوار پیشرفت همایش هوش مصنوعی ُجزیره کیش کار کسب و کار یادگیری عمیق یادگیری ماشین